sobota, 23 kwietnia 2016

Światowy dzień książki









To doroczne święto ustanowione w 1995 roku przez UNESCO, mające na celu promocję czytelnictwa, edytorstwa i ochronę własności intelektualnej prawem autorskim. Pomysł święta zrodził się w Katalonii. W 1926 roku wystąpił z nim wydawca, Vicente Clavel Andrés.  23 kwietnia jest tam hucznie obchodzonym świętem narodowym, jako dzień jej patrona – Świętego Jerzego. Zgodnie z długą tradycją w Katalonii obdarowywano w ten dzień kobiety czerwonymi różami, mającymi symbolizować krew pokonanego przez Św. Jerzego smoka. Z czasem kobiety zaczęły odwzajemniać się mężczyznom podarunkami w postaci książek.

23 kwietnia to również symboliczna data dla literatury światowej. W tym dniu w 1616 r. zmarli Miguel de Cervantes, William Shakespeare i Inca Garcilaso de la Vega (przy czym datę śmierci Shakespeare’a podaje się według kalendarza juliańskiego, a pozostałych dwóch – według gregoriańskiego). Na ten sam dzień przypada również rocznica urodzin lub śmierci innych wybitnych pisarzy, np. Maurice’a Druona, Halldóra Laxnessa, Vladimira Nabokova, Josepa Pla i Manuela Mejía Vallejo. W Hiszpanii Dzień Książki jest świętem oficjalnym już od roku 1930. Od 1964 r. tradycja ta kultywowana jest we wszystkich krajach hiszpańskojęzycznych. Obecnie Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich celebrowany jest na całym globie.



Data 23 kwietnia jest związana z rocznicą urodzin lub śmierci kilku wielkich pisarzy: Szekspira, Cervantesa, Druona, Nabokova. Tego dnia w Hiszpanii każdy kupujący książkę dostaje w prezencie różę. Ten zwyczaj przejęły też niektóre polskie księgarnie biorące udział w Światowym Dniu Książki. 













Obiecany wiersz o książce

Wiele dobra jest na świecie,
lecz czy wszyscy o tym wiecie?
Że,to w książce najlepsze dobro znajdziecie!
Książka,nie wyśmieje,nie obrazi,nie pokrzycz,nie urazi.
Za to wiele nas nauczy dobrego!!
Czy sięgasz po nią mój drogi kolego?
Czy zachwycasz się jej światem,jej urokiem,aromatem.
Czy zachęcasz byście żyli jak przyjaciele?






Gdy szarość życia ogarnia mój maleńki i szary świat,
zabieram książkę i odchodzę gdzieś w dal..
Tam,nie błądzę,nie uciekam.
Bo tam,mnie lepszy świat czeka.



Ludzie czy wy wiecie?
Że,największą wiedzę w książce znajdziecie.
Tam,wielki świat na mnie czeka,ja od niego nigdy nie uciekam.
Bo móc czytać,to coś pięknego.
Spróbuj a się przekonasz że,to nic złego.
A daje wiele dobrego.



Wiele lat temu,mama moja pokazała mi ten świat.
Zaprowadziła do krainy gdzie książek było wiele,jak kwiatów na łące.
Zapach ich unosił się w całej bibliotece.
I od tego dnia już wiedziałam że, czytać będę chciała.
Dni i lata mijały a moje zapały do czytania się nie zmieniały.
Zawsze głodna wiedzy byłam i czytać się nigdzie nie wstydziłam.
Bo czytanie, to niezapomniana przygoda, wyobraźnię wzbudza i wiedzy dodaje.
Kto raz zacznie książki czytać,ten nigdy nie przestaje.
Ja czytam i tego się nie wstydzę,czytanie mnie uszlachetnia.
Bardzo dobrze wiem czemu to pisze:)
Gdy popołudniowa godzina zbliża się na zegarze,
wtedy ja o czytaniu tylko marze.
Bo czytanie to wielka przygoda,dużo frajdy mi to doda.
Książek wiele swych posiadam i z wielką chęcią do nich siadam.
Czytać lubię od małego,dla moich bliskich to nic dziwnego!
Oni mi książki z chęcią kupują,wiedzą że,to moje życie
i że,u mnie się nie zmarnują.
Bo kochać książki to nie tylko je posiadać
ale,dbać o nie i nikomu ich nie oddawać.
Jestem osobą ,co świat w książkach poznaje.
Jestem osobą ,co książek nikomu nie oddaje.
Jestem osobą ,dla której książki znaczą wiele.
Bo wszystkie książki to moi przyjaciele.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Powrót

Cześć właśnie wróciłam 4 tygodniowej rehabilitacji dzisiaj pokaże wam przeczytane książki :) ,,Wielbiciel" To książka zaled...